Similar Articles

कविता, गजल, गीत

न्याग्रा फल्स- दीपा राई पुन

बिराट नेपाल

हावाको गुफामा

पानीको परीहरू
सदियौबाट नाँचिरहेथ्यो
आज जीवन सलबलाएर 
हर्षले आइपुग्छ 
रहरको परीहरूलाई 
पानीको परीहरूसँग
सहयात्री बनाएर 
एउटा उत्सव मनाउँन 

 

म बाँच्दै थिए काली गण्डकी
खस्दै थिए पातले छाँगो 
डुल्दै थिए सौराहा जङ्गल 
लोड सेडीङको नमिठो सम्झनाले
सपनाको झिलमिली भेट्नै सकिन
नभए म भनिदिन्थे
यी परीहरूलाई
मेरो सानो गाउँ छ 
त्यो गाउँमा आदिम कालको गुफामा 
पानीको परीहरू
नाँच्दै नाँच्दै धर्तीमा जान्छन् 

 

खुसीले उत्रन्छन् आकाशमा
प्रकृतिको कति आश्चर्य होला 
त्यो मेरो माटोमा 
विकासको कैयौ सम्भावना होला 
मेरो बस्ती सहरमा 
कहिले आउँछ होला साइत 
मरेर पनि आफ्नैलाई गर्दैछु 
भन्ने अहंम म मा 
परीहरूसँग रूदै रूझ्दै 
खुसी कै उत्सवमा पनि सोधिरहेथे

 

थाह नपाई हराए म 
भुवा सरी परीको स्पर्शमा
स्वर्गीय अनुभूत गरेर 
मनमा भने लागिरहयो
रूदै होला मेरो छहरा पहरामा
आँसु कै ताल जम्दो हो 
फेवा रारा बेगनासमा
मायालु संसारको दृष्टि 
त्यहाँ सम्म पुराउँन पाए 
यहाँ रम्नेहरू
त्यहाँ रम्न पुग्थे होला 
आहा ! स्वर्गको एक टुक्रा 
मेरो माटोमा पनि खस्थ्यो होला।




Post Comments Using Facebook


Your Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Please specify you name.

* Please enter a valid email. e.g. [yourname@yourdomain.com].

* Please enter comment.

TYPE BELOW CAPTCHA SAME AS SHOWN

*  Please enter the text shown on the above image.


फोहोर, आपत्तिजनक र अशिष्ट भाषामा गाली गरिएका प्रतिक्रिया पोष्ट हुनेछैन् ।
तपाईले पठाएका प्रतिक्रिया सम्पादन टीमबाट स्वीकृत भएपछि मात्र प्रकाशन हुने भएकाले केही समय लाग्न सक्छ । असली, पुरा नाम र ठेगाना उल्लेख भएका तथा सिर्जनशील प्रतिक्रियालाई बिशेष प्राथमिकता दिइने छ ।-सम्पादक